• 23 lutego 2016, Mateusz Kierczak

Aby Miłosierdzie Boże dotarło do każdego serca.

Drodzy Bracia i Siostry,

„Co jeszcze można zrobić?” – pyta właściciel drzewa figowego, od trzech lat daremnie szukający na nim jakiegokolwiek owocu. W końcu nakazuje ogrodnikowi: „Wytnij je: po co jeszcze ziemię wyjaławia?” (Łk 13, 7) Jednak ten odpowiada: „Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopię je i obłożę nawozem; może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz je wyciąć” (Łk 13, 8-9). Przypowieść o nieurodzajnym drzewie figowym zachęca do cierpliwości wobec braku poprawy u bliźniego, wobec jego trwania w grzechu czy obojętności na upomnienie. Chrystus wzywa w niej, by dać kolejną szansę i poszukiwać nowych sposobów zawrócenia człowieka z jego błędnej drogi. Sam Jezus w całej Ewangelii jawi się jako Dobry Pasterz, gotowy pozostawić dziewięćdziesiąt dziewięć owiec, by poszukiwać tej jednej, która się zagubiła. To sprawia, że Kościół – pasterze, ale także wierni, którzy doświadczyli już Bożego Miłosierdzia, stawiają sobie wciąż pytanie: „Co jeszcze można zrobić wobec tych, którzy nie otworzyli się na Boże Miłosierdzie, a do tego stronią od Tego, który jest miłosierny i łaskawy?”

1. Jubileusz Miłosierdzia

Drodzy Bracia i Siostry, od 8 grudnia 2015 roku trwa ogłoszony przez papieża Franciszka Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia. Widomym znakiem tego Roku Łaski są Bramy Miłosierdzia otwarte w sześciu kościołach naszej diecezji. Pielgrzymujemy do nich, by wyrażać naszą wiarę w Zbawiciela, modlić się i zyskiwać odpust. W ten sposób prywatnie, w gronie rodzinnym czy w grupie pielgrzymkowej możemy nawiedzać Bramę Miłosierdzia w Katedrze Bielskiej i Konkatedrze Żywieckiej, w kościele św. Macieja w Andrychowie, św. Maksymiliana w Oświęcimiu, św. Marii Magdaleny w Cieszynie i kościele św. Apostołów Piotra i Pawła w Skoczowie. Po niemal trzech miesiącach od otwarcia naszych Bram Miłosierdzia można sobie zadać pytanie: Co jeszcze możemy uczynić, by więcej mieszkańców naszych miast i wsi doświadczyło w sercu, jak łaskawy i miłosierny jest Pan?

2. Peregrynacja Obrazu z Łagiewnik

W poniedziałek, 22 lutego minęła dokładnie 85. rocznica wizji siostry Faustyny, w której Jezus poprosił ją o namalowanie Jego wizerunku. Upłynęły cztery długie lata, nim w Wilnie, przy tronie Ostrobramskiej Pani, Matki Miłosierdzia, powstał pierwszy wizerunek Zbawiciela z napisem „Jezu, ufam Tobie”. Kolejny, najbardziej rozpowszechniony dziś w Polsce i na świecie namalował już po śmierci św. Faustyny w Krakowie Adolf Hyła. Z naszą diecezją łączy go miejsce urodzin: przyszedł na świat 2 maja 1897 roku w Białej – dziś części miasta Bielska-Białej. W ostatnich dwóch dekadach swojego życia namalował ponad dwieście obrazów Jezusa Miłosiernego. Prawdopodobnie dziesięć z nich znajduje się na terenie diecezji bielsko-żywieckiej: w kaplicach, kościołach i w prywatnych rękach.

Od 20 września ubiegłego roku kopia Obrazu Pana Jezusa Miłosiernego, wraz z relikwiami św. Jana Pawła II i św. Faustyny, wędruje po parafiach naszej diecezji. Kolejne wspólnoty przeżywają rekolekcje i misje, prowadzone przez zaproszonych kaznodziejów. Zanim Obraz przybędzie do parafii, duża część wiernych doświadcza już miłosierdzia, przystępując do sakramentu pokuty i pojednania. Bardzo wielu angażuje się w przygotowanie kościoła, ozdabia domy i drogi. Można budować się tym, jak na samo przybycie Obrazu do parafii gromadzą się prawdziwe tłumy, które oczekują w milczeniu i modlitwie, czasem w deszczu i śniegu. Po uroczystym powitaniu i Eucharystii rozpoczyna się czuwanie trwające niemal dobę. Słyszałem o licznych pięknych owocach peregrynacji Obrazu Pana Jezusa Miłosiernego, o pojednaniu w rodzinie, o nawróceniu kogoś, kto stronił od konfesjonału, o zerwaniu z nałogiem, o wzbudzonym pragnieniu, by czynić miłosierdzie wobec potrzebujących. Księga towarzysząca Obrazowi, w której można zapisywać owoce nawiedzenia, nie zawiera wszystkiego, co dokonuje się w trakcie miłosiernego przejścia naszego Zbawiciela przez naszą diecezję. Jednak raz po raz słyszę zatroskany głos duszpasterza, który zna swoje owce: „Co jeszcze mogę zrobić, kogo zaprosić, z jaką inicjatywą wyjść, by dotrzeć w parafii do wszystkich, zwłaszcza tych najbardziej potrzebujących miłosierdzia?”

3. Peregrynacja w rodzinach

Jak ewangeliczny właściciel drzewa figowego, chcemy jeszcze w tym roku podjąć wysiłki, by orędzie o Bożym Miłosierdziu dotarło w sposób bardziej osobisty do każdej rodziny naszej diecezji. W związku z tym po zakończeniu parafialnych uroczystości peregrynacyjnych Obraz Pana Jezusa Miłosiernego z Łagiewnik rozpocznie wędrówkę po domach i mieszkaniach parafian – rodzin i osób samotnych. Chodzi o to, by Wizerunek z napisem „Jezu, ufam Tobie” mógł się zatrzymać u każdego, by nie ominął także tych, którzy nie dotarli do kościoła parafialnego i dotąd nie znaleźli czasu na modlitwę, a może w ogóle dawno już przestali się modlić. Niech będzie to troską i potrzebą serca każdego z księży proboszczów i wikariuszy, ale także sąsiadów i krewnych wobec tych, którzy pozostają dotąd obojętni na prawdę o Bożym Miłosierdziu, a nawet są względem niej niechętni czy wrogo nastawieni.

Dobremu przeżyciu peregrynacji Obrazu Pana Jezusa Miłosiernego, a także rozwojowi kultu Miłosierdzia Bożego ma służyć specjalnie opracowana książeczka w formie listów. W tym podręczniku wprowadzającym do spotkania z Miłosiernym każdy znajdzie dla siebie pomoc. Modlitewnik ten ułatwi poznanie, czym jest Boże Miłosierdzie, ukaże jak można się modlić i wypraszać potrzebne łaski, a także jak pogłębiać więź z Jezusem. Podręcznik będzie pomocą także w tym, byśmy mieli odwagę iść do naszych sąsiadów z ręką wyciągniętą do pojednania, z modlitwą w sercu i z zachętą do trwania przed Obrazem, którego podpis zaprasza do wyznania: „Jezu, ufam Tobie”.

Niech dzisiejsza Ewangelia zachęci każdego z nas, byśmy nie rezygnowali z troski o naszych bliskich, ale też o tych, których nie znamy, a którzy potrzebują Bożego Miłosierdzia. Może to być córka, która się zagubiła, syn, który nie mógł znaleźć pracy, a później popadł w alkoholizm czy sąsiad, który złorzeczy, gdy widzi nas idących do kościoła. Nie możemy zapomnieć o lekcji wytrwałego wysiłku modlitwy i poszukiwania nowych dróg okazywania Miłosierdzia, płynącej z dzisiejszej Ewangelii. Lekcja ta może skłoni nas, byśmy przekazali komuś zaproszenie na rekolekcje dla małżeństw znajdujących się kryzysie, innym razem każe nam wskazać komuś najbliższą grupę Anonimowych Alkoholików, albo podać miejsce i termin spotkań dla osób żyjących z człowiekiem uzależnionym. Kiedy indziej okazanie miłosierdzia wyrazi się we wskazaniu nazwiska dobrego terapeuty, spowiednika czy duszpasterza.

4. Misjonarz Miłosierdzia

Z okazji Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia Ojciec święty Franciszek rozesłał na cały świat Misjonarzy Miłosierdzia. W naszej diecezji będzie nim ks. dr Przemysław Sawa. W bulli ogłaszającej Jubileusz Miłosierdzia Ojciec Święty zapowiedział, że owi Misjonarze Miłosierdzia będą „żywym znakiem tego, jak Ojciec przygarnia tych, którzy szukają Jego przebaczenia”. Przejawem troski Kościoła o najbardziej pogubionych jest udzielona przez Papieża Misjonarzom Miłosierdzia władza uwalniania od kar, jakie może zaciągnąć człowiek dopuszczający się takich grzechów, jak zbezczeszczenie Najświętszego Sakramentu czy użycie przemocy wobec papieża. Konkretnym znakiem owego przygarniania przez Ojca niebieskiego poszukujących Jego przebaczenia będzie ustalony dyżur ks. dra Przemysława Sawy w konfesjonale w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej.

Nasz Misjonarz Miłosierdzia będzie zabiegał o to, aby dotrzeć do tych, którzy nie poznali, jak miłosierny jest Pan – do tych, którzy utracili nadzieję czy z różnych powodów od lat nie przystąpili do spowiedzi. Będzie docierał do więźniów i osób uzależnionych, do chorych i tych, którzy skomplikowali sobie życie. Będzie zachęcał do szukania dróg pojednania z Bogiem i bliskimi. Będzie poszukiwał sposobów, jak wesprzeć rodziny cierpiące z powodu uzależnienia któregoś z członków, jak można wyjść z zaklętego kręgu nienawiści, jak wybaczyć lub naprawić krzywdę. Nie może przejść obojętnie wobec ran noszonych przez dzieci opuszczone przez któregoś z rodziców. Będzie pytał o to, co jeszcze można zrobić, by zagubiony człowiek, nieraz zrozpaczony albo pełen gniewu wobec Boga i ludzi, zaczął szukać dróg pojednania, przebaczenia, pokoju i miłosierdzia.

Ufam, że posłany przez papieża do naszej diecezji Misjonarza Miłosierdzia, będzie także znakiem i zachętą do podejmowania nowych inicjatyw, których celem jest świadczenie przez słowo i uczynki miłosierdzia wobec duszy i ciała. Tę piękną i trudną posługę niech wspiera nasza modlitwa.

5. Pielgrzymka do Łagiewnik

Moi Drodzy, nową tradycją naszej diecezji jest pielgrzymka do Sanktuarium Miłosierdzia w Łagiewnikach, kończąca się oddaniem całej diecezji Miłosiernemu Ojcu. W tym roku wyrusza ona z Hałcnowa już po raz czwarty, a jej charakterystycznym znakiem jest coraz większy udział osób, które nie ukończyły dwudziestego roku życia. W ubiegłym roku młodzież stanowiła jedną czwartą wszystkich pielgrzymujących. Grupa pielgrzymów powiększa się co roku o około 300 uczestników w różnym wieku. Świadczy to o tym, że coraz więcej wiernych, i to nie tylko z naszej diecezji, odkrywa piękno wędrowania do Sanktuarium Miłosierdzia oraz miejsca życia, objawień i śmierci św. siostry Faustyny. Pielgrzymka zatrzymuje się też w Centrum Jana Pawła II, któremu cały świat zawdzięcza akt oddania Bożemu Miłosierdziu dokonany w 2002 roku, a także liczne zachęty do niezachwianej ufności wobec Boga, bogatego w Miłosierdzie. Cieszy fakt, że coraz więcej tych, którzy doznali Miłosierdzia, podejmuje trud pielgrzymi, by nieść z sobą troski własne i innych, by błagać o Boże Miłosierdzie dla siebie i dla całego świata.

W imieniu organizatorów pielgrzymki, a także w imieniu tych, którzy dotąd wędrowali z modlitwą i śpiewem na ustach, zapraszam do wyruszenia w drogę z naszego Sanktuarium w Hałcnowie do Łagiewnik. W tym roku w dniu 30 kwietnia kopia Obrazu z Łagiewnik będzie towarzyszyć pielgrzymom zgromadzonym na Eucharystii rozpoczynającej pielgrzymkę w Hałcnowie. Zapisy w ośmiu miejscach naszej diecezji oraz przez Internet trwają od 15 lutego do 3 kwietnia 2016 roku.

Niech w tym roku pełnym znaków Bożego zmiłowania nad nami Bóg okaże swoje miłosierne oblicze i obdarzy nas łaską i pokojem. Na czas Wielkiego Postu i świętowania Chrystusowego zwycięstwa nad grzechem, śmiercią i szatanem przyjmijcie błogosławieństwo w imię Ojca † i Syna, i Ducha Świętego. Amen

† Roman PINDEL

Biskup Bielsko-Żywiecki

Bielsko-Biała, dnia 23 lutego 2016 roku

L. dz. 382/2016

List należy odczytać we wszystkich kościołach i kaplicach diecezji w III niedzielę Wielkiego Postu, dnia 28 lutego 2016 roku.

Ks. Marek STUDENSKI

Wikariusz Generalny