70. rocznica śmierci ks. mjr. Rudolfa Marszałka ps. „Opoka”

  • 10 marca 2018, Robert Karp

Uroczystości 70. rocznicy śmierci ks. mjr. Rudolfa Marszałka ps. „Opoka”, zamordowanego przez komunistów kapelana Wojska Polskiego, AK, NSZ, chrystusowca, działacza harcerstwa i Sodalicji Mariańskiej, odbyły się 10 marca w Bystrej Krakowskiej. W miejscowym kościele pw. Najdroższej Krwi Pana Jezusa modlono się o spokój duszy kapłana-męczennika, pierwszego rektora bystrzyńskiej świątyni.

Liturgii przewodniczył obecny proboszcz parafii ks. Tadeusz Krzyżak, który podkreślił, że ks. Marszałek był człowiekiem wielkiej wiedzy i wspaniałej postawy. „To był wybitny kapłan” – dodał.

W kazaniu ks. dr Przemysław Sawa zaznaczył, że ks. mjr ,,Opoka”,  który w 1932 roku wstąpił do założonego przez kard. Augusta Hlonda Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej, oddał swoje życie w imię miłości do Boga, człowieka i ojczyzny. ,,To może zrobić tylko ten, który odkrył miłość Boga” – zauważył kaznodzieja.

Po Eucharystii wierni oddali hołd ks. Marszałkowi przy upamiętniającym go monumencie. Wśród uczestników modlitwy byli mieszkańcy Bystrej, władze gminy i członkowie Związku Żołnierzy NSZ okręgu Śląsk Cieszyński.

Rudolf Marszałek urodził się 29 sierpnia 1911 roku w podbielskich Komorowicach. Był uczniem Gimnazjum im. Józefa Piłsudskiego w Bielsku. Działał aktywnie w Sodalicji Mariańskiej i harcerstwie. W 1928 roku pojechał na Światowy Zlot Harcerstwa w Cambridge. Po ukończeniu kursów w Szkole Podchorążych Piechoty w Zambrowie w 4. Pułku Strzelców Podhalańskich w Cieszynie wstąpił do Seminarium Zagranicznego Towarzystwa Chrystusowego dla Wychodźców w Potulicach koło Bydgoszczy. Studiował teologię misyjną na UAM w Poznaniu. W 1935 r. brał udział w Kongresie Eucharystycznym w Manili na Filipinach oraz w Kongresie w Budapeszcie. Święcenia kapłańskie przyjął w marcu 1939 roku.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku służył jako kapelan 58. Pułku Piechoty. Po kapitulacji Warszawy trafił do więzienia na Pawiaku. Po wyjściu utworzył konspiracyjną organizację wojskową „Łańcuch Wolnych Polaków”, zamienioną potem na „Orzeł Biały”. Gdy został zdekonspirowany, otrzymał rozkaz wyjazdu na Węgry. Po zatrzymaniu, trafił do niemieckich obozów koncentracyjnych w Mauthausen i Gusen. W 1941 r. został skazany na 1,5 roku więzienia. Na początku 1943 roku powrócił do Bielska. Został rektorem kościoła w Bystrej Krakowskiej oraz kapelanem Batalionów Chłopskich na Śląsku Cieszyńskim. Wkrótce został też duszpasterzem działających w regionie oddziałów NSZ.

W październiku 1945 r. biskup polowy Wojska Polskiego Józef Gawlina mianował ks. Marszałka kapelanem w Norymberdze, a płk. Antoni Szacki majorem i oficerem do spraw specjalnych Grupy Operacyjnej Zachód NSZ.

W grudniu 1945 r. ks. Marszałek powrócił do kraju. Objął probostwo w Bystrej Śląskiej i Mikuszowicach Śląskich. Został kapelanem oddziału partyzanckiego NSZ kpt. Henryka Flamego „Bartka”. Po krótkim wyjeździe do Niemiec w listopadzie 1946 roku ks. mjr. „Opoka” powrócił do kraju, gdzie szybko trafił w ręce UB.

W styczniu 1947 r. został przewieziony do Warszawy i osadzony w więzieniu przy ul. Rakowieckiej. Tam został poddany torturom, a w styczniu 1948 r. Wojskowy Sąd Rejonowy skazał go na trzykrotną karę śmierci oraz przepadek mienia za „usiłowanie zmiany przemocą ustroju państwa, dezercję, grabież oraz przekazanie tajemnic państwowych”. Najwyższy Sąd Wojskowy oddalił skargę obrońcy, a prezydent Bolesław Bierut odrzucił prośbę o ułaskawienie.

Ks. mjr Rudolf Marszałek został strzałem w tył głowy stracony 10 marca 1948 roku w mokotowskim więzieniu.