Biskup powitał wracający z konserwacji obraz „Świętej Rozmowy”

  • 7 października 2018, Robert Karp

Pod przewodnictwem biskupa odbyło się 6 października nabożeństwo powitania, poświęcenia i ponownego zainstalowania w komorowickiej świątyni liczącego ponad 500 lat obrazu „Świętej Rozmowy”. Po dwuletniej nieobecności lipowa tablica wróciła z krakowskiej pracowni konserwatorskiej do kościoła św. Jan Chrzciciela. Specjaliści przywrócili blask arcydziełu powstałemu w krakowskiej szkole Wita Stwosza, prawdopodobnie w latach 1505-1510.

W homilii bp Pindel zaznaczył, że wprowadzony do świątyni obraz należy do tych przedstawień Maryi, które określa się jako „Hodegetria” – „Wskazująca drogę”. Jak wyjaśnił duchowny, Maryja w tych obrazach nieodmiennie wskazuje na Jezusa, który powiedział o Sobie: „Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem”.

Biskup zauważył, że w średniowiecznych lub renesansowych dziełach malarskich typu „Święta rozmowa” dominuje postać Maryi w pozycji stojącej lub na tronie. „W Jej stronę zwrócone są postaci świętych, jakby miały odbywać z Nią rozmowę, ‘świętą’ oczywiście. W ten sposób pojawiają się święci ważni dla danej parafii, jakiejś krainy, czy państwa, albo grupa świętych, których można w jakiś sposób powiązać ze sobą, jak choćby dwóch Janów, jak to ma miejsce w waszym obrazie, czy dwie, albo cztery święte dziewice, jak to się zdarza w krajach na północ od Alp” – zwrócił uwagę ordynariusz.

Duchowny wskazał, że w Piśmie Świętym można znaleźć trzy dialogi, które mogłyby być biblijnym przedstawieniem „świętej rozmowy”. „ Pierwszy tekst zawarty jest w Ewangelii św. Łukasza, a zawiera dialog Maryi z Gabrielem i ma swoją nazwę w języku niemieckim Englischer Gruss (Anielskie pozdrowienie). Bodaj najsłynniejsze przedstawienie tego motywu jest dziełem Wita Stwosza, wykonanym przed 500 laty (1518) dla kościoła św. Wawrzyńca w Norymberdze. W tej samej Ewangelii Maryja prowadzi rozmowę ze swoją krewną Elżbietą, a w tajemnicach Różańca nosi krótką nazwę ‘Nawiedzenie’. Trzecia zaś ‘święta rozmowa’ z udziałem Maryi jest przedstawiona w Ewangelii św. Jana, i doczekała się wielu obrazów ukazujących cud dokonany przez Jezusa w Kanie Galilejskiej” – wyliczył kaznodzieja i skupił się na przybliżeniu literackiej „świętej rozmowy” z udziałem Maryi, autorstwa jednego z największych czcicieli Matki Bożej, św. Bernarda z Clairvaux.

Proboszcz komorowickiej parafii ks. Tadeusz Nowok przypomniał, że 500 lat temu obraz został namalowany w Krakowie przez Mistrza Rodziny Maryi. „Teraz, po ponad 500 latach jakby nowy mistrz pracowni konserwatorskiej, nowy mistrz Rodziny Maryi, pan Jarosław Adamowicz przeprowadził konserwację i dziś cieszymy się z powrotu tej wyjątkowej tablicy. Obraz ten całe wieki towarzyszy pokoleniom naszej ziemi w pielgrzymowaniu do ojczyzny niebieskiej” – podkreślił kapłan.

Uroczystości powitania obrazu rozpoczęły się śpiewem godzinek i nabożeństwem różańcowym. Po Mszy, która była sumą odpustu różańcowego. odbyła się procesja eucharystyczna. Wcześniej przed Najświętszym Sakramentem biskup dokonał zawierzenia parafii i społeczności radiowej „Maryi Świętojańskiej i świętym Janom” – Janowi Chrzcicielowi i Janowi Ewangeliście. Na koniec odśpiewano dziękczynne Te Deum.

Po liturgii odbył się koncert finałowy II edycji Świętojańskiego Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej. Na organach zagrał Błażej Musiałczyk, a na trąbce Paweł Hulisz.

Diecezjalny konserwator architektury i sztuki sakralnej ks. dr Szymon Tracz, przyznał, że najbardziej żmudnymi i czasochłonnymi działaniami podczas konserwacji było odczyszczenie podobrazia z zabezpieczających go wosków oraz usunięcie skutków działalności drewnojadów i wilgoci.

Zabytkowy obraz gotycki Matki Bożej z Dzieciątkiem, św. Janem Chrzcicielem i św. Janem Ewangelistą, typu Sacra Conversazione – namalowany przez żyjącego na przełomie XV i XVI wieku Mistrza Rodziny Marii – odzyskał blask i wartości artystyczne dzięki żmudnym zabiegom, jakim został poddany w pracowni Wydziału Konserwacji i Restauracji Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Pracami kierował dr. Jarosław Adamowicz, który m.in. odpowiada także za badania i konserwację ołtarza Wita Stwosza z bazyliki Mariackiej w Krakowie.