Do świetności wracają zabytkowe ołtarze z drewnianej świątyni w Głębowicach

  • 15 stycznia 2020, Robert Karp

Rzadko pojawiający się w sztuce polskiej wizerunek św. Tytusa – współpracownika św. Pawła Apostoła – znalazł się w jednym z ołtarzy w drewnianym kościele w podoświęcimskich Głębowicach, który wrócił do swej dawnej świetności dzięki pracom konserwatorsko-restauratorskim. W ten sposób zabytkowa świątynia staje się ważnym miejscem na mapie kulturalnej diecezji bielsko-żywieckiej.

W głębowickiej świątyni od kilku lat prowadzone są prace konserwatorsko-restauracyjne. Proboszcza ks. Krzysztofa Błachuta wspierają w tych działaniach członkowie miejscowej rady parafialnej. Prace są możliwe, dzięki ofiarności parafian, dotacjom ministra kultury i dziedzictwa narodowego oraz małopolskiego konserwatora zabytków. Dzięki tym zabiegom ponad 3 lata temu w kościele odsłonięto przepiękną polichromię z lat 30. ub. wieku wykonaną przez ucznia Jana Matejki Adama Giebułtowskiego.

Teraz zakończono pierwszy etap prac przy dwóch ołtarzach bocznych. Jak wyjaśnił ks. dr Szymon Tracz, konserwator architektury i sztuki sakralnej diecezji bielsko-żywieckiej oraz dyrektor Muzeum Diecezjalnego, obie neobarokowe nastawy powstały w XIX wieku i stanowią fundację miejscowej rodziny Duninów, pełniącej funkcję kolatorów kościoła.

„W zwieńczeniu ołtarza w kaplicy południowej znalazł się rzadko pojawiający się w sztuce polskiej wizerunek św. Tytusa – współpracownika św. Pawła Apostoła w charakterystycznym stroju nawiązującym do biskupiego stroju Kościoła Wschodniego. Święty był patronem Tytusa Dunina – kolatora kościoła w Głębowicach. Sam ołtarz zaskoczył konserwatorów i wiernych, gdyż spod warstwy beżowej odsłonięto kolor czarny, naśladujący marmurowe struktury wykonane z czarnego marmuru dębnickiego bardzo popularnego w dobie baroku” – pokreślił historyk sztuki i wskazał też na znajdujący w nastawie namalowany ok. poł. XIX wieku obraz Ukrzyżowania z wyraźnymi wpływami malarstwa monachijskiego.

Do drugiego ołtarza w kaplicy północnej mógł też powrócić czczony w parafii wizerunek Pana Jezusa Bielańskiego, będący świadkiem popularnego w tym regionie kultu tego obrazu w sanktuarium w Bielanach k. Kęt.

Wzniesiony na wzgórzu głebowicki kościół parafialny po raz pierwszy jest wzmiankowany w spisie świętopietrza z lat 1325-1327. W czasach reformacji został zajęty przez kalwinów i Kościół katolicki odzyskał go dopiero w 1659 roku. Ówczesny biskup krakowski Mikołaj Oborski dokonał wtedy ponownej konsekracji świątyni.

fot. ks. Szymon Tracz