Druga w historii diecezji konsekracja dziewic

  • 22 kwietnia 2017, Robert Karp

Bp Piotr Greger przewodniczył 22 kwietnia drugiemu w historii diecezji obrzędowi konsekracji dziewic. Podczas liturgii w hałcnowskiej bazylice w Bielsku-Białej na pytanie bielsko-żywieckiego biskupa pomocniczego: „Czy chcesz być konsekrowana i zaślubiona naszemu Panu, Jezusowi Chrystusowi, Synowi Bożemu?” każda z czterech młodych kobiet odpowiedziała twierdząco. Konsekrowane dziewice otrzymały obrączki i brewiarze, a po liturgii rozdawały pamiątkowe obrazki i częstowały ciastem.

W homilii bp Greger przypomniał, że „czystość to najwyższy przejaw miłości”. „To gwarancja, że człowiek dostrzega w niej wartość, która zdecydowanie przewyższa pożądanie czy emocjonalne zauroczenie. Jeśli człowiek nie chroni czystości, wówczas ludzka miłość staje się brudna, okaleczona fizycznie, psychicznie i duchowo” – dodał biskup.

Jak zauważył, czystość zakłada prymat miłości, troski i wierności wobec tego, co cielesne. „Jako wartość czystość nie jest chroniona przez nakazy i zakazy, ale właśnie przez miłość, dlatego poza miłością czystość staje się niezrozumiała i niemożliwa; zamiast radości i szczęścia rodzi się poczucie przygnębienia i frustracji” – dodał, zwracając uwagę, że konsekrowane dziewice są w świecie „żywym znakiem potwierdzającym możliwość życia zachowując cnotę czystości”.

„Jesteście promotorkami tej wciąż niedocenianej wartości, z którą współczesny człowiek ma tyle problemów” – zaznaczył, wspominając, że obrzęd konsekracji dziewic to także okazja do modlitwy o to, aby każdy człowiek realizujący drogę życiowego powołania mógł wypełniać swoje zadania z poczuciem sensu, zwłaszcza w obliczu krzyża codziennych trudów.

„Trzeba kochać to, co się w życiu przez nas dokonuje; należy z miłością przyjąć to, co stanowi drogę naszego powołania. Szczęście matki zależy od tego, czy ukocha swoje macierzyństwo. Radość ojca zależy od tego, na ile zaakceptuje swoje rodzicielskie zobowiązania. Zadowolenie człowieka samotnego jest uzależnione od tego, na ile potrafi przeżywać taki stan. Szczęście księdza jest uwarunkowane tym, czy potraktuje kapłaństwo jako drogę życia. Radość osoby konsekrowanej zależy od motywacji, z jaką podejmie zadania wynikające ze specyfiki tej formy życia” – zauważył duchowny.

Biskup przypomniał, że obrzęd ten ma bogatą historię i sięga korzeniami rzymskiej tradycji drugiej połowy IV wieku.

Po homilii i odśpiewaniu Litanii do Wszystkich Świętych, gdy kandydatki do konsekracji leżały krzyżem przed ołtarzem, biskup przyjął od nich potwierdzenie gotowości trwania w dziewictwie, poświęconym Bogu i w służbie Kościołowi. Zanim biskup odmówił uroczystą modlitwę konsekracyjną, same kandydatki – Małgorzata, Teresa, Magdalena, Danuta – odpowiadały: „Ojcze, przyjmij postanowienie życia w doskonałej czystości i naśladowania Chrystusa, które z pomocą Bożą składam wobec ciebie i świętego ludu Bożego”.

Panie, które włączono do grona dziewic konsekrowanych przyjęły z rąk biskupa symbole: obrączkę – znak zaślubin z Chrystusem, oraz brewiarz – narzędzie osobistego uświęcenia przez modlitwę.

Kandydatki na dziewice konsekrowane, pochodzące z Bielska-Białej, Hażlachu, Skoczowa i Jawiszowic-Brzeszcz, przygotowywały się do tej decyzji poprzez formację duchową oraz indywidualne kierownictwo duchowe. W podniosłej uroczystości uczestniczyli krewni i przyjaciele kobiet. Przy ołtarzu modliło się ponad 20 kapłanów, m.in. – z rodzimych parafii konsekrowanych dziewic.

Kościół powrócił do konsekracji dziewic w latach 60. ubiegłego stulecia dzięki papieżowi Pawłowi VI, a w 1994 r. w czasie Synodu Biskupów w Rzymie Jan Paweł II przypomniał o praktyce wdowieństwa konsekrowanego. Pierwsza konsekracja dziewicy w Polsce odbyła się ponad ćwierć wieku temu.

Dziewice konsekrowane pozbawione są poczucia bezpieczeństwa materialnego i duchowego, jakie daje zgromadzenie zakonne. Same pracują na swoje utrzymanie i same dbają o wygospodarowanie czasu na modlitwę, Eucharystię i rozwój duchowy.

Najczęściej o konsekrację proszą kobiety ok. 30-40 roku życia. W większości dziewicami konsekrowanymi zostają kobiety młode, które są aktywne zawodowo. W środowisku pracy świadczą o Chrystusie swoim życiem, poza tym włączają się aktywnie w życie Kościoła lokalnego.

Wśród dokumentów traktujących o dziewicach i wdowach konsekrowanych istotne znaczenie ma adhortacja apostolska Jana Pawła II „Vita consecrata” oraz jego list apostolski „Rosarium Virginis Mariae”. Podstawą jest „Obrzęd konsekracji dziewic” w Mszale rzymskim. Prośbę o przygotowanie i udzielenie konsekracji należy kierować do biskupa swojej diecezji.

Pierwsza w historii diecezji bielsko-żywieckiej konsekracja dziewicy odbyła się w Zwiastowanie Pańskie, 8 kwietnia 2013 roku, w kurialnej kaplicy. Czystość ślubowała przed Bogiem jedna kobieta.