Ks. Józef Walusiak – pierwszym laureatem „Nagrody św. Maksymiliana Marii Kolbego”

  • 8 stycznia 2017, Robert Karp

Ks. Józef Walusiak – twórca pierwszego w Polsce Katolickiego Ośrodka Wychowania i Resocjalizacji Młodzieży „Nadzieja” w Bielsku-Białej, inicjator hosteli i poradni terapeutycznych oraz zapalony pątnik jasnogórski – został laureatem „Nagrody św. Maksymiliana Marii Kolbego”. Po raz pierwszy w historii diecezji bielsko-żywieckiej kopię figurki „Matki Bożej zza drutów” z Centrum św. Maksymiliana w Harmężach, będącej nagrodą za działalność ewangelizacyjną i apostolską, wręczono 8 stycznia w Oświęcimiu.

Celem nagrody, wręczonej w dniu urodzin jej patrona, jest promocja działalności ewangelizacyjnej oraz pobudzenie wrażliwości apostolskiej. Wśród ośmiu nominowanych znalazły się osoby duchowne i świeckie. Połączyło je zaangażowanie w konkretną działalność ewangelizacyjną.

Pochodzący z podoświęcimskiego Rajska ks. Walusiak, który znany jest powszechnie ze swego zaangażowania na rzecz walki z różnymi uzależnieniami wśród młodzieży, podkreślił, że patron nagrody jest mu bardzo bliski.

„Św. Maksymilian chciał dotrzeć przez Niepokalaną do wszystkich ludzi na świecie. Również tych, którzy gdzieś tam się pogubili, gdzieś odeszli, poszukują Boga, prawdy. Będę się starał kontynuować to dzieło rozpoczęte przed wieloma laty, obejmując nim młodzież, dzieci, rodziny” – zapewnił twórca ośrodka, którego głównym celem i zadaniem jest pomoc dzieciom i młodzieży uzależnionej od alkoholu i narkotyków.

Biskup Roman Pindel, który odczytał przed zgromadzoną w Oświęcimskim Centrum Kultury publicznością werdykt kapituły nagrody, zwrócił uwagę na ogromny ciężar, jaki spoczywa na obdarowanym kopią niewielkiej figurki, będącej jednocześnie pamiątką niezwykłej historii i symbolem zwycięstwa miłości i wiary.

Biskup podzielił się wspomnieniami, gdy jako młody chłopak brał udział we Mszy św. w 1972 roku w Oświęcimiu w rocznicę beatyfikacji o. Maksymiliana Kolbego. W czasie tamtej liturgii przy prowizorycznym ołtarzu w Brzezince prymas Polski kard. Stefan Wyszyński trzymał właśnie figurkę Maryi wyrzeźbioną przez więźnia Auschwitz.

Biskup podkreślił także, że jako neoprezbiter pracujący w parafii w Kozach spotkał dwie osoby, które pamiętały św. Maksymiliana sprzed wojny. „Jedna z nich, mieszkaniec Kóz opowiedział mi jak podczas rozmowy przed przystąpieniem do nowicjatu franciszkańskiego, o. Maksymilian zadał mu tylko jedno pytanie: czy chce być świętym. Z rzeszy 400-500 młodych ludzi, którzy chcieli się dostać do nowicjatu, miał to szczęście, że znalazł się w setce przyjętej wówczas” – wspominał biskup, zwierzając się, że święty męczennik w niezwykły sposób towarzyszy jego życiu. Przy okazji przedstawił przekazany mu niedawno dyplom „Milicji Niepokalanej” wydany w lutym 1939 roku z podpisem o. Maksymiliana Kolbego.

Biskup podkreślił, że św. Maksymilian, ze swoim rozmachem ewangelizacyjnym, jest bardzo dobrym patronem nagrody wręczanej ludziom zaangażowanym w dzieła ewangelizacyjne. „Cieszę się, że możemy wydobywać dzięki temu ludzi, którzy zasługują na to, żebyśmy ich zobaczyli” – dodał hierarcha.

Wśród nominowanych w tym roku znaleźli się także: wieloletni moderator Ruchu Światło-Życie ks. Marcin Aleksy, były asystent diecezjalny KSM ks. Piotr Bączek, współbudowniczy struktur diecezji bielsko-żywieckiej ks. prof. Tadeusz Borutka, wieloletni duszpasterz rodzin ks. Franciszek Płonka, wodzirej i propagator wesel bezalkoholowych Krzysztof Rycak, wieloletnia działaczka na rzecz działalności misyjnej w Kościele Teresa Sereś, inicjator Filmowego Ruchu Ewangelizacyjnego Benon Wylegała.

Podczas gali w OCK wykład pt. „Matka Boża zza drutów. Historia figurki z obozu Auschwitz” przedstawiła Teresy Wontor-Cichy z Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau. Publiczność zobaczyła też spektakl „I każdą łzę otrze Bóg z ich oczu. Męka Św. Maksymiliana M. Kolbego” do tekstu prof. Kazimierza Brauna, w reżyserii Anny Osławskiej. W sztuce wystąpili bracia franciszkanie z Niepokalanowa.

Główną nagrodą jest kopia figurki „Matki Bożej zza drutów”. Oryginalna figurka maryjna znajduje się w Centrum św. Maksymiliana w Harmężach, w kaplicy „Matki Bożej zza drutów”. Figurka powstała w czasie II wojny światowej w KL Auschwitz. Wykonał ją na terenie KL Auschwitz w 1940 r. więzień Bolesław Kupiec (nr 792). Był jednym z sześciu braci Kupców z Podhala, którzy za działalność konspiracyjną w ruchu oporu zostali aresztowani przez gestapo i osadzeni w KL Auschwitz. W obozie byli członkami tworzącego się tam ruchu oporu.

Figurka była dowodem wdzięczności dla ks. Władysława Grohsa, który niósł pomoc materialną osadzonym w obozie. Bolesław Kupiec wyrzeźbił ją z lipowego klocka. Wydrążył otwór i ukrył w środku gryps. Z jednej strony kartki umieszczono tam słowa: „Tę karteczkę powierzam w opiekę Matce Boskiej i niech nas nadal ma w swojej opiece”. „Prosimy o pomoc dla naszych rodziców, którzy pozostali bez opieki, gdyż sześciu synów jest zamkniętych od 17 I 1940 r. Tę figurkę wykonał jeden z tych synów. Adres: Kupcowie, Poronin k. Zakopanego, ul. Kasprowicza 7” – napisał na drugiej stronie Bolesław Kupiec, który po wyjściu z Auschwitz ponownie trafił w ręce gestapo. Zmarł, zakatowany w śledztwie 4 marca 1942 roku. Karol Kupiec został rozstrzelany w Auschwitz 10 lipca 1942 roku. Józef Kupiec zginął na morzu koło Lubeki, w katastrofie zbombardowanego statku „Cap Arcona” 5 maja 1945 roku. Przeżyli trzej bracia Władysław, Jan i Antoni.

Ks. Grohs, który odczytał umieszczony w figurce gryps dopiero w 1971 roku, w testamencie prosił, aby po jego śmierci przekazać figurkę „Matki Bożej zza drutów” do Niepokalanowa. Klasztor niepokalanowski z kolei przekazał figurkę do Centrum św. Maksymiliana w Harmężach, gdyż uznał, że miejsce jest dla „Matki Bożej zza drutów” najbardziej odpowiednie.

Twarz blisko dwudziestocentymetrowej figurki Matki Boskiej jest skupiona i smutna. Jej płaszcz z kapturem na plecach przypomina opończę, przepasana jest góralską krajką, a wieńcząca głowę gwiaździsta korona również zawiera motywy góralskie. Z dłoni Matki Boskiej spływają promienne łaski, wkomponowane w fałdy płaszcza.

Wykład Teresy Wontor-Cichy

Gala wręczenia


nagroda_kolbe-140

nagroda_kolbe-009

nagroda_kolbe-019

nagroda_kolbe-026

nagroda_kolbe-039

nagroda_kolbe-042

nagroda_kolbe-044

nagroda_kolbe-048

nagroda_kolbe-053

nagroda_kolbe-058

nagroda_kolbe-062

nagroda_kolbe-063

nagroda_kolbe-071

nagroda_kolbe-076

nagroda_kolbe-077

nagroda_kolbe-078

nagroda_kolbe-082

nagroda_kolbe-094

nagroda_kolbe-097

nagroda_kolbe-098

nagroda_kolbe-101

nagroda_kolbe-105

nagroda_kolbe-109

nagroda_kolbe-120

nagroda_kolbe-124

c1qzav3weaep2wr

c1qzav1wgaaly87