Ks. prof. Woźniak: Jan Paweł II głosił i żył tajemnicą Chrystusa

  • 17 listopada 2020, Robert Karp

„Nie da się oddzielić życia papieża od jego myślenia” – podkreślił ks. dr hab. Robert Woźniak, który 17 listopada w hałcnowskiej bazylice wygłosił katechezę pt. „Chrystus i współczesny człowiek w myśli Jana Pawła II”. Ten teolog i osobisty tłumacz papieża Franciszka podczas ŚDM w Krakowie wielokrotnie powtórzył w czasie spotkania w sanktuarium, że Jan Paweł II w myśleniu i życiu był skoncentrowany na Chrystusie.

Z tekstów, jakie pozostawił po sobie papież-Polak, prelegent wybrał do analizy dokument programowy pontyfikatu Karola Wojtyły – „Redemptor hominis” (Odkupiciel człowieka) encyklikę z 1979 r., opartą na rozważaniach napisanych jeszcze w Krakowie, zainspirowanych II Soborem Watykańskim, będącą jednocześnie świadectwem wiary oraz wyjaśnieniem życiowej i papieskiej misji związanej z mówieniem o Chrystusie.

Ks. Woźniak zwrócił uwagę, że Jan Paweł II powiedział bardzo wiele rzeczy o polityce czy kulturze lub ekonomii, ale tylko dlatego, że mówił przede wszystkim o Chrystusie. Profesor wskazał, jak bardzo ważnym wydarzeniem dla Karola Wojtyły był niełatwy wybór drogi kapłańskiej.

Przypomniał, że motywacje, jakie wtedy towarzyszyły przyszłemu papieżowi, zostały wyrażone w sztuce „Brat naszego Boga”. „Wojtyła rozumiał i czuł to samo, co brat Albert” – dodał duchowny i powtórzył, że wyjaśnienie, dlaczego student polonistyki wybrał drogę ofiarowania i posłuszeństwa Chrystusowi nie jest łatwo wyrazić werbalnie, gdyż sam papież nie zwierzał się publicznie na ten temat.

„Nie ma nic w Janie Pawle II i w jego twórczości, co nie byłoby sposobem głoszenia tej wielkiej tajemnicy Chrystusa, który jest jedynym kluczem do historii człowieka, jedynym kluczem do mojego życia. Mogę wymyślać inną drogę: drogę buntu, obojętności, rewolucyjnej walki, tupania nogami, drogę sprzeciwu, przekleństwa, drogę polityki, drogę kłamstwa, ale jedyna droga, która prowadzi do domu, to jest Chrystus” – podkreślił autor katechezy.

Wskazał, że właśnie w konstatacji o tym, że Chrystus jest centrum życia człowieka, dziejów i całego kosmosu zawiera się proste świadectwo Jana Pawła II, „rozłożone na wiele akordów, wiele dokumentów, chwil i wiele liturgii”.

Jak zauważył teolog, deklaracja Jana Pawła II nie polegała na abstrakcyjnym pojęciu, lecz oparta była na autentycznym doświadczeniu miłości odkupieńczej Jezusa, objawiającego człowiekowi swego Ojca. „Krzyż na Kalwarii, poprzez który Jezus Chrystus-Człowiek, Syn Maryi Dziewicy, przybrany Syn Józefa z Nazaretu – odchodzi z tego świata, jest równocześnie nowym otwarciem odwiecznego Ojcostwa Boga, który w Nim na nowo przybliża się do ludzkości, do każdego człowieka, obdarzając go tym trzykroć świętym Duchem Prawdy” – zacytował prelegent fragment „Redemptor hominis”.

Podkreślił, że dla Jana Pawła II miarą człowieczeństwa jest właśnie Jezus Chrystus. „Dla wierzącego ten ideał-wzór człowieka to Jezus” – dodał, przypominając zdanie papieża o tym, że człowiek nie może żyć bez miłości. „To Chrystus objawia człowiekowi miłość, On otwiera nas na nią i uczy, jak ją przyjmować” – wytłumaczył i przestrzegł, że tym, co oddala nas od Chrystusa jest brak solidarności z drugim człowiekiem.

„Chrystus jednoczy się z każdym człowiekiem. To przerażające! Zjednoczył się z tym menelem, z tym lewakiem, z tym zabójcą, zjednoczył się z tym, który Go spoliczkował. Dlatego nie mogę dzielić świata na przyjaciół i nieprzyjaciół, na tych, których kocham, bo myślą tak samo jak ja, i na tych, których nienawidzę, bo myślą inaczej. To nie oznacza, że nie mam prowadzić zażartego sporu o prawdę” – stwierdził i zachęcił do naśladowania Jezusa, żeby odnalazł się każdy zagubiony. „Chodzi o to, żeby kochać, jak On kochał” – zaapelował. Zapewnił, że papież nie pomylił się i w swym duchowym testamencie, jaki zostawił nam, gdy polecił, by iść codziennie drogą do Chrystusa.

Po wykładzie uczestnicy spotkania mogli prelegentowi zadawać pytania.

Ks. prof. Woźniak jest kapłanem archidiecezji krakowskiej, teologiem, adiunktem w Katedrze Antropologii Teologicznej Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Doktorat z teologii dogmatycznej obronił na Uniwersytecie Nawarry w Pampelunie. Studiował także w Rzymie. Jest laureatem Nagrody im. ks. Józefa Tischnera w roku 2008, wiceprzewodniczącym Polskiego Stowarzyszenia Teologów Dogmatyków.