Ostatnie pożegnanie s. Estery, klaryski od Wieczystej Adoracji

  • 4 lipca 2020, Robert Karp

W sanktuarium Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu w Kętach pożegnano 4 lipca 2020 r. pochodzącą z Bielska-Białej s. M. Esterę Halinę Buryan, która zmarła w wieku 69 lat. Wstąpiła do kęckiego klasztoru jako piętnastolatka. Spędziła za zakonną klauzurą, adorując Jezusa eucharystycznego i pracując, ponad pół wieku. Nie doczekała przypadającego w tym roku jubileuszu 50 lat profesji zakonnej we wspólnocie klarysek.

Mszy św. pogrzebowej przewodniczył proboszcz kęckiej parafii śś. Małgorzaty i Katarzyny ks. Zbigniew Jurasz. Przy ołtarzu obok niego modlili się: dziekan dekanatu kęckiego ks. Jerzy Musiałek, gwardian kęckiej wspólnoty franciszkańskiej o. Rajmund Wilk OFM, ks. Franciszek Knapik, ks. Marcin Wróbel, ks. Józef Lach SCJ oraz ks. Łukasz Kluska SAC.

Ten ostatni – pallotyn, siostrzeniec zmarłej – wygłosił kazanie, w którym odwołał się do słów św. Pawła o tym, że nikt z nas nie żyje dla siebie i nie umiera dla siebie. Przypomniał, czym było dla śp. s. Estery od Miłości życie i umieranie dla Pana. Podkreślił, że przesłanie, jakie po sobie zostawiła zakonnica, zamyka się w słowach św. Jana Marii Vianney’a: „Bogu serce, ludziom uśmiech, sobie Krzyż”. Zachęcił do dziękowania za dar powołania i życia s. Estery i wezwał do karmienia się nadzieją, jaka płynie z tej samej wiary w zmartwychwstanie, jaką ona żyła.

Trumna z ciałem siostry spoczęła w zbiorowej mogile klarysek na cmentarzu komunalnym w Kętach. Tej części pogrzebu przewodniczył kapelan kęckich klarysek ks. Józef Lach SCJ.

Siostra Estera Halina Buryan urodziła się 29 lipca 1950 r. w Bielsku-Białej. 10 września tego roku została ochrzczona w bielskiej parafii św. Mikołaja w Bielsku-Białej. Po ukończeniu szkoły podstawowej im. Bohaterów Westerplatte w Bielsku-Białej, mając zaledwie 15 lat, wstąpiła do kęckiego klasztoru. 19 października 1968 r. rozpoczęła nowicjat jako siostra zewnętrzna i otrzymała imię zakonne s. M. Estera od Miłości Bożej. Pierwszą profesję złożyła 25 października 1970 r., a śluby wieczyste 25 października 1975 r. W klasztorze pomagała głównie przy hafcie sztandarów i w szafarni.

Przez całe życie zakonne bardzo często chorowała. Przeszła kilka operacji. W ostatnich latach cierpiała m.in. na postępującą cukrzycę. Zmarła 1 lipca w oświęcimskim szpitalu. Przeżyła prawie 70 lat życia i niemal 50 lat profesji zakonnej we wspólnocie klarysek.