Urszula Kraus laureatką „Nagrody św. Maksymiliana Marii Kolbego”

  • 5 stycznia 2020, Robert Karp

Urszula Kraus – nauczycielka z Bestwiny, prezes Rycerstwa Niepokalanej diecezji bielsko-żywieckiej – została laureatką „Nagrody św. Maksymiliana Marii Kolbego”. Po raz czwarty kopię figurki „Matki Bożej zza drutów” z Centrum św. Maksymiliana w Harmężach, będącą nagrodą za działalność ewangelizacyjną i apostolską, wręczono 5 stycznia 2020 r. w Oświęcimiu.

Wśród nominowanych do tegorocznej edycji nagrody znalazły się osoby świeckie oraz parafialny oddział Rycerstwa Niepokalanej. Odbierając z rąk biskupa figurkę „Matki Bożej zza drutów” laureatka nagrody przyznała, że na to wyróżnienie złożyła się praca wielu ludzi i nie traktuje go jako osobistej zasługi.

„Przede wszystkim chciałabym podziękować Panu Bogu za to, że mnie powołał do takiej funkcji. Dziękuję Maryi Niepokalanej za to, że mnie wybrała, a ja staram się wypełniać jej wolę, choć nie do końca tak udolnie jakbym chciała. Celem Rycerstwa jest zdobyć cały świat dla Chrystusa przez Niepokalaną. Dużo jest przed nami” – podkreśliła, dziękując konkretnym osobom za to, że uświadomili jej, iż jest posłaną w dziele ewangelizacji. W szczególności za wsparcie podziękowała mężowi. „Przede wszystkim za to, że razem codziennie klękamy do modlitwy i razem się modlimy” – dodała.

Biskup Roman Pindel w swym wystąpieniu zauważył, że wybór musiał być dla kapituły bardzo trudny, bo przyszło jej wybierać spośród wielu znakomitych kandydatów. Przypomniał w tym kontekście, że św. Maksymilian w słynnym widzeniu wybrał dwie korony – białą i czerwoną, a św. Teresa z Lisieux doszła do wniosku, że jej misja będzie polegała „na byciu w sercu Kościoła”.

„Trzeba nam się modlić dobrze za tę kapitułę, bo nie tylko liczba, ale i jakość nominowanych jest imponująca. Gratuluję wszystkim nominowanym, że znaleźli się w takim gronie” – stwierdził.

Nazwisko tegorocznej laureatki nagrody ogłosił dyrektor wydziału duszpasterstwa ogólnego kurii bielsko-żywieckiej ks. Sebastian Rucki, który jest jednocześnie członkiem i przewodniczącym Kapituły wyłaniającej laureatów.

Urszula Kraus jest nauczycielką angielskiego, kieruje diecezjalnymi strukturami Rycerstwa Niepokalanej od 2016 r., w ramach których funkcjonuje 12 wspólnot parafialnych. Działa także w Zarządzie Narodowym Stowarzyszenia Rycerstwa Niepokalanej w Polsce. Wspólnie z innymi tworzyła działające w Harmężach radio „Maks”, angażując się w realizację audycji słuchanych w różnych rozgłośniach radiowych. Współpracuje od lat z bielskim oddziałem Polskiego Czerwonego Krzyża, uczestnicząc w różnorakich przedsięwzięciach charytatywnych, edukacyjnych i społecznych. Pomaga misjonarzom osobom starszym oraz dzieciom, w tym także tym z Afryki.

Wśród nominowanych w tym roku, obok laureatki, znaleźli się także: Adam Cieślar – dyrektor Domu Narodowego w Cieszynie, organizator licznych imprez chrześcijańskich i działań ewangelizacyjnych, Alfred Gibas z parafii św. Stanisława BM w Andrychowie – zaangażowany w kursy Alfa i nowej ewangelizacji, związany z Domowym Kościołem i posługą modlitewną i ewangelizacyjną w Centrum im. bł. ks. Bukowińskiego w Zagórniku, Andrzej Kamiński – prezes Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej, jako senator wsparł działania wielu parafii o dotacje państwowe i unijne, Bogumiła Janoszek z Istebnej – założycielka i prezes Stowarzyszenia Osób Niepełnosprawnych „Dobrze, że jesteś”, zaangażowana w ruch oazowy i Domowy Kościół oraz Seminarium Odnowy Wiary, Danuta Kliś – prezes parafialnego oddziału Akcji Katolickiej w Kozach, organizatorka licznych pielgrzymek, zaangażowana w akacje charytatywne i duszpasterstwo, działające od 2006 roku, kierowane przez prezes Jadwigę Bolek i asystenta kościelnego ks. Zbigniewa Hodera Rycerstwo Niepokalanej przy parafii św. Maksymiliana Kolbego w Oświęcimiu, które rozpowszechnia m.in. nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca, prowadzi krucjatę różańcową, angażuje się w obronę życia, troszczy się o misje i misjonarzy oraz pielgrzymuje do byłego obozu zagłady, Stanisław Kwiatek – organizator modlitwy w środowiskach pracy, uczestnik apostolatu maryjnego, zelator różańcowy, aktywny działacz rady duszpasterskiej w parafii w Bystrej Krakowskiej, Zbigniew Micherdziński – związany z Regionalnym Ośrodkiem Kultury w Bielsku-Białej, kurator licznych wystaw o tematyce religijnej, działający od lat na rzecz lokalnej społeczności i małej ojczyzny, popularyzator folkloru beskidzkiego, zaangażowany we wspieranie chorych, niepełnosprawnych i zagubionych.

Podczas gali w OCK wykład pt.„Życie religijne więźniów chrześcijańskich w obozie Auschwitz” zaprezentowała Teresa Wontor-Cichy z Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau.

Uczestnicy Gali zobaczyli na koniec film „Miłość i miłosierdzie” w reżyserii Michała Kondrata.

„Nagroda św. Maksymiliana Marii Kolbego” przyznawana jest za działalność ewangelizacyjną i apostolską na terenie diecezji bielsko-żywieckiej. Wyróżnienie to kopia figurki „Matki Bożej zza drutów” z Centrum św. Maksymiliana w Harmężach. Laureatem Nagrody może być osoba duchowna, świecka, członek instytutu życia konsekrowanego albo stowarzyszenia życia apostolskiego oraz organizacja, wspólnota lub stowarzyszenie, które prowadzą działalność ewangelizacyjną i apostolską.

Figurka była dowodem wdzięczności dla ks. Władysława Grohsa, który niósł pomoc materialną osadzonym w obozie. Bolesław Kupiec wyrzeźbił ją z lipowego klocka. Wydrążył otwór i ukrył w środku gryps. Z jednej strony kartki umieszczono słowa: „Tę karteczkę powierzam w opiekę Matce Boskiej i niech nas nadal ma w swojej opiece”. „Prosimy o pomoc dla naszych rodziców, którzy pozostali bez opieki, gdyż sześciu synów jest zamkniętych od 17 I 1940 r. Tę figurkę wykonał jeden z tych synów. Adres: Kupcowie, Poronin k. Zakopanego, ul. Kasprowicza 7” – napisał na drugiej stronie Bolesław Kupiec, który po wyjściu z Auschwitz ponownie trafił w ręce gestapo. Zmarł zakatowany w śledztwie 4 marca 1942 roku. Karol Kupiec został rozstrzelany w Auschwitz 10 lipca 1942 roku. Józef Kupiec zginął na morzu koło Lubeki w katastrofie zbombardowanego statku „Cap Arcona” 5 maja 1945 roku. Przeżyli trzej bracia Władysław, Jan i Antoni.

Ks. Grohs, który odczytał umieszczony w figurce gryps dopiero w 1971 roku, w testamencie prosił, aby po jego śmierci przekazać figurkę „Matki Bożej zza drutów” do Niepokalanowa. Klasztor niepokalanowski z kolei przekazał figurkę do Centrum św. Maksymiliana w Harmężach, gdyż uznał, że miejsce to jest dla „Matki Bożej zza drutów” najbardziej odpowiednie.

Twarz blisko dwudziestocentymetrowej figurki Matki Boskiej jest skupiona i smutna. Jej płaszcz z kapturem na plecach przypomina opończę, przepasana jest góralską krajką, a wieńcząca głowę gwiaździsta korona również zawiera motywy góralskie. Z dłoni Matki Boskiej spływają promienne łaski, wkomponowane w fałdy płaszcza.