W Wielki Piątek, 3 kwietnia 2026 roku, bp Roman Pindel sprawował Liturgię Męki Pańskiej w katedrze św. Mikołaja w Bielsku-Białej. W homilii hierarcha przypomniał znaczenie tej jedynej w roku liturgii, w której nie sprawuje się Eucharystii, choć wierni mogą przyjąć Komunię świętą.

Liturgia rozpoczęła się od gestu prostracji – główny celebrans przez kilka minut trwał z twarzą ku ziemi przed ołtarzem. Następnie wierni wysłuchali opisu Męki Pańskiej z Ewangelii św. Jana, odczytanego z podziałem na role. Biskup podkreślił, że centralnym momentem tej liturgii jest adoracja Krzyża.

Bp Pindel zachęcił wiernych, by przed podejściem do Krzyża rozważyć drogę Jezusa ku miejscu ukrzyżowania, opisaną w 19. rozdziale Ewangelii św. Jana, gdzie wielokrotnie powraca motyw krzyża.

Przypomniał kolejne etapy tej drogi – od procesu przed Piłatem, przez biczowanie i szyderstwa, aż po wydanie wyroku śmierci pod naciskiem tłumu wołającego: „Ukrzyżuj Go!”.

Zwrócił uwagę, że według św. Jana Jezus świadomie przyjmuje Krzyż i niesie go jak znak zwycięstwa. „On sam dźwigając krzyż wyszedł na miejsce zwane Golgotą” – cytował biskup, podkreślając królewską godność Chrystusa także w godzinie męki.

Kaznodzieja przywołał również sceny spod Krzyża: podział szat, obecność Matki Jezusa i umiłowanego ucznia oraz słowa testamentu: „Oto Matka twoja”. Zaznaczył, że na Krzyżu objawia się pełnia miłości Boga do człowieka, a ostatnie słowa Jezusa – „Pragnę” i „Wykonało się” – ukazują spełnienie dzieła zbawienia.

– Jezus z drogiego Mu Krzyża widzi na koniec ziemskiego życia najbliższe Mu osoby. Czas więc na testament, jak w ludzkich testament, kto albo co do kogo należy i dlaczego. Jan opisuje: „A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: ‘Niewiasto, oto syn Twój’. Następnie rzekł do ucznia: ‘Oto Matka twoja’. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie” (25-27) – mówił biskup.

– Na Krzyżu Jezus cierpi i wydaje ostatnie tchnienie, wypowiadając wcześniej dwa słowa: „Pragnę” i „Wykonało się” (9, 28-30). Dziś przybliżajmy się do Krzyża, by czcić samego naszego Pana i Zbawiciela, wchodząc w Jego cierpienia i pragnienia zbawienia świata – zachęcił na koniec.

Po uroczystym odsłonięciu Krzyża zgromadzeni podchodzili, aby oddać mu cześć przez ucałowanie wizerunku ukrzyżowanego Chrystusa. Obrzędowi towarzyszył śpiew: „Oto drzewo krzyża, na którym zawisło Zbawienie świata – Pójdźmy z pokłonem”. Jak zaznaczył biskup w homilii, słowo „Zbawienie” nieprzypadkowo zapisuje się wielką literą, ponieważ Krzyż jest narzędziem naszego odkupienia.

W rozbudowanej Modlitwie Powszechnej proszono Boga w intencjach całego świata.

Liturgię zakończyła Komunia święta. Konsekrowane hostie pochodziły z Mszy św. Wieczerzy Pańskiej, odprawionej w Wielki Czwartek, gdyż w Wielki Piątek Kościół katolicki nie sprawuje Eucharystii.

Najświętszy Sakrament został przeniesiony do symbolicznego Grobu Pańskiego. Przez całą Wielką Sobotę, aż do liturgii Wigilii Paschalnej, trwać będzie tu adoracja.

fot. Marian Szpak