Na cmentarzu parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Cięcinie odbyła się 8 czerwca 2026 r. uroczystość oznaczenia grobu Jana Klicha – żołnierza, nauczyciela i działacza społecznego związanego z Żywiecczyzną – plakietą „Grób Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Polski” oraz znakiem pamięci „Tobie Polsko”. Jak informuje katowicki oddział Instytutu Pamięci Narodowej, wydarzenie zgromadziło rodzinę bohatera, przedstawicieli władz samorządowych, szkół, organizacji społecznych oraz mieszkańców regionu.

Uroczystość zorganizował Oddział IPN w Katowicach. Wzięli w niej udział m.in. potomkowie Jana Klicha, wójt gminy Węgierska Górka Piotr Tyrlik, proboszcz parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej ks. dr Henryk Zątek, delegacje szkół z Wieprza i Cięciny oraz przedstawiciele licznych stowarzyszeń i organizacji. Wartę honorową przy grobie pełnili kadeci z Zespołu Szkół Agrotechnicznych i Ogólnokształcących w Żywcu-Moszczanicy.

Jak podaje IPN, okolicznościowe przemówienia wygłosili wójt Piotr Tyrlik oraz Marlena Mikusz, prawnuczka Jana Klicha. Ceremonię prowadził Jan Kwaśniewicz, naczelnik Oddziałowego Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN w Katowicach, który przypomniał ideę oznaczania grobów osób zasłużonych dla niepodległości Polski oraz znaczenie troski o pamięć historyczną.

Życiorys Jana Klicha przedstawiła Anna Binek-Zajda z katowickiego oddziału IPN. Oznaczenia grobu znakiem pamięci „Tobie Polsko” dokonał Jan Kwaśniewicz, natomiast plakietę „Grób Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Polski” umieściła Jadwiga Klimonda, prezes Stowarzyszenia Dzieci Serc i inicjatorka wpisania miejsca spoczynku Jana Klicha do ewidencji grobów weteranów.

Po modlitwie za zmarłego, którą poprowadził ks. dr Henryk Zątek, uczestnicy złożyli kwiaty i zapalili znicze.

Jan Klich urodził się w 1887 roku w Zbylitowskiej Górze koło Tarnowa. Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego pracował w szkołach na Żywiecczyźnie. Walczył podczas I wojny światowej, był jeńcem rosyjskim, a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości służył ochotniczo w oddziałach broniących Śląska Cieszyńskiego przed najazdem wojsk czechosłowackich. W 1920 roku został ponownie powołany do wojska podczas wojny polsko-bolszewickiej. Po zakończeniu służby wrócił do pracy pedagogicznej w Wieprzu, gdzie zasłynął jako społecznik i organizator życia lokalnego. Zmarł w 1949 roku.

Fot.: IPN Krzysztof Łojko