Kilkuset uczestników wakacyjnych rekolekcji Ruchu Światło–Życie z całej diecezji bielsko-żywieckiej spotkało się 13 lipca 2026 r. w kościele pw. Jezusa Chrystusa Odkupiciela Człowieka w Bielsku-Białej na Dniu Wspólnoty Oazy Wielkiej „Góra Oliwna”. Centralnym punktem wydarzenia była Eucharystia pod przewodnictwem biskupa pomocniczego diecezji bielsko-żywieckiej Piotra Gregera. Spotkanie zgromadziło młodzież, dzieci, rodziny Domowego Kościoła oraz moderatorów i animatorów przeżywających rekolekcje oazowe różnych stopni.

Dzień Wspólnoty, przypadający tradycyjnie w trzynastym dniu rekolekcji, nawiązywał do tajemnicy Zesłania Ducha Świętego. Przed rozpoczęciem Mszy św. uczestnicy zgromadzili się na modlitwie i prezentacji poszczególnych wspólnot rekolekcyjnych. Zapalono także świecę Oazy Wielkiej – znak jedności wszystkich wspólnot Ruchu Światło–Życie przeżywających rekolekcje w Polsce i na świecie.

Witając zgromadzonych, diecezjalny moderator Ruchu Światło–Życie ks. Ryszard Piętka, podkreślił, że Dzień Wspólnoty jest jednym z najważniejszych momentów letnich rekolekcji.

– W Duchu Świętym gromadzimy się na Dniu Wspólnoty Oazy Wielkiej „Góra Oliwna”. Trzynasty dzień oazy to doświadczenie Zesłania Ducha Świętego. To nie tylko okazja, by spotkać się z innymi wspólnotami, ale przede wszystkim czas wołania o Ducha Świętego, przyjęcia Jego łaski i odkrycia, że w Nim jesteśmy jednością – mówił moderator.

Wyjaśnił także symbolikę zapalonej świecy.

– Świeca Oazy Wielkiej została pobłogosławiona podczas Dnia Światła w Krościenku nad Dunajcem, a w uroczystość Zesłania Ducha Świętego przekazana naszej Oazie Wielkiej. Jest dla nas znakiem jedności ze wszystkimi oazami przeżywającymi rekolekcje w Polsce i na świecie – zaznaczył.

Ks. Piętka przypomniał, że Dzień Wspólnoty tworzy kilka etapów: od czuwania przed Zesłaniem Ducha Świętego, przez godzinę jedności i świadectw, Eucharystię, godzinę odpowiedzialności i misji oraz wspólną agapę, aż po wieczorne dziękczynienie.

W czasie spotkania swoje rekolekcje prezentowało sześć wspólnot przeżywających formację na różnych stopniach: Oaza Nowej Drogi I i II stopnia z Zarzecza, Oaza Nowego Życia I stopnia z Ciśca, Domowy Kościół II stopnia, Oaza Nowej Drogi III stopnia z Żabnicy, Oaza Nowego Życia III stopnia z Krakowa oraz Oaza Nowego Życia II stopnia z Czernichowa. Każda wspólnota przedstawiła własny proporzec, śpiew oraz świadectwa uczestników.

Szczególnie poruszające były świadectwa młodych ludzi mówiących o osobistym doświadczeniu Boga. Jedna z uczestniczek opowiedziała, że przyjechała na rekolekcje z poczuciem bezsensu życia i utraty zaufania do Boga po tragicznej śmierci brata.

– Na adoracji poprosiłam Boga o znak, że naprawdę mnie kocha. Otworzyłam Pismo Święte na fragmencie, który mówił o tym, jak wiele Bóg dla nas uczynił i pytał, dlaczego wciąż Mu nie ufam. Wtedy zrozumiałam, że naprawdę mogę Mu zaufać – wyznała.

Inne świadectwo złożyło małżeństwo uczestniczące w rekolekcjach Domowego Kościoła. Małżonkowie opowiedzieli o dramacie utraty nienarodzonego dziecka i kryzysie wiary, który przeżywali w ostatnich miesiącach.

– Przyjechałam na rekolekcje rozgoryczona i przekonana, że Bóg milczy. Tutaj odkryłam, że nie muszę zasługiwać na Jego miłość. Zrozumiałam, że najważniejsza jest relacja z Nim, a nie tylko wypełnianie religijnych obowiązków – mówiła uczestniczka.

Jej mąż dodał, że rekolekcje stały się dla nich czasem odbudowy wzajemnego zaufania i doświadczenia Bożego pokoju mimo cierpienia.

Również młodzi uczestnicy trzeciego stopnia Oazy Nowej Drogi podkreślali, że rekolekcje pomogły im odkryć prawdziwy sens wspólnoty.

– Przyjechałam przekonana, że wiem, czym jest wspólnota. Dopiero tutaj zrozumiałam, że mogę być sobą, że nie muszę nosić żadnej maski i że Jezus działa właśnie poprzez ludzi, których stawia obok mnie – mówiła jedna z animowanych.

Podczas Eucharystii bp Piotr Greger zachęcał młodych do otwierania się na działanie Ducha Świętego oraz do budowania wspólnot opartych na wierze, modlitwie i odpowiedzialności za Kościół.

Dzień Wspólnoty zakończyły wspólna agapa, godzina odpowiedzialności i misji oraz wieczorne dziękczynienie. Dla uczestników był to nie tylko czas spotkania wszystkich wakacyjnych oaz diecezji, ale przede wszystkim doświadczenie jedności Kościoła i umocnienia w wierze przed dalszą częścią rekolekcji.

fot. Marian Szpak