Modlitwa na górskim szczycie, Eucharystia, rozważanie słowa Bożego oraz wspólne dzielenie się chlebem i dobrym słowem – tak przebiegało kolejne spotkanie w ramach 14. edycji Ewangelizacji w Beskidach. Tym razem uczestnicy wakacyjnej inicjatywy zgromadzili się 11 lipca 2026 r. na Stożku Wielkim. Za przygotowanie wydarzenia odpowiadały wspólnoty „Krzew Winny” z Jawiszowic oraz „Jutrzenka Pokoju” z oświęcimskiej parafii św. Maksymiliana Męczennika.

Mszy św. przewodniczył ks. Marcin Wróbel z parafii św. Maksymiliana Męczennika w Oświęcimiu. W koncelebrze uczestniczyli ks. Stefan Sputek, ks. Adam Wandzel, ks. Marcin Sandok i ks. Wojciech Grzegorzek. Na początku liturgii celebrans zachęcił wiernych, aby w wyjątkowej scenerii beskidzkiego szczytu powierzyli Bogu zarówno swoje radości, jak i troski.

– Prośmy, aby dobry Pan przemienił to wszystko, co w nas słabe i niestałe, wypalając ogniem swojej miłości, a ugruntował w nas to, co piękne, wzniosłe i szlachetne – zachęcił kapłan, powierzając Eucharystię w intencji uczestników 14. Ewangelizacji w Beskidach.

W kazaniu ks. Marcin Wróbel zwrócił uwagę, że górskie spotkania ewangelizacyjne nie są jedynie okazją do zdobywania kolejnych szczytów, lecz przede wszystkim do pogłębiania relacji z Chrystusem.

– Jesteśmy bliżej Pana nie dlatego, że znajdujemy się wyżej nad poziomem morza, ale dlatego, że On wyprowadza nas na pustynię, aby mówić do naszego serca – podkreślił kaznodzieja. Jak zaznaczył, pozostawienie codziennego zgiełku pozwala usłyszeć Boga i spojrzeć na własne życie z Jego perspektywy.

Nawiązując do obchodzonego tego dnia wspomnienia św. Benedykta, przypomniał jego słynną zasadę Ora et labora – „Módl się i pracuj”. Poprosił jednak, aby podczas górskiego spotkania szczególnie skupić się na pierwszym z tych wezwań – modlitwie rozumianej nie tylko jako wypowiadane słowa, ale jako całe życie wewnętrzne człowieka.

Kaznodzieja zauważył, że człowiek może przekazać innym tylko to, czym sam żyje. – Jeżeli w sercu nie ma Chrystusa, radości i pokoju, to właśnie pustkę, zniechęcenie czy gniew niesiemy drugim ludziom. Ewangelizacja zaczyna się od napełnienia własnego serca obecnością Boga – wytłumaczył.

Przywołał pytanie św. Piotra z Ewangelii: „Oto my opuściliśmy wszystko. Cóż więc otrzymamy?”. Kaznodzieja wskazał, że Jezus przesuwa akcent z oczekiwania nagrody na wartość samej relacji z Nim.

– Towarzyszenie Chrystusowi jest już początkiem nagrody. To On sam jest największym darem dla człowieka – zaznaczył.

Dużą część kazania poświęcił św. Teresie od Dzieciątka Jezus, patronce tego dnia Ewangelizacji w Beskidach. Przypomniał, że karmelitanka z Lisieux odkryła swoją drogę do świętości nie w wielkich dziełach, lecz w prostocie codziennego życia, całkowitym zaufaniu Bogu i wiernym wykonywaniu małych obowiązków.

Obrazowo wyjaśnił jej duchowość. Posłużył się porównaniem dziecka stojącego u podnóża wysokich schodów. Dziecko próbuje wspiąć się do ojca, lecz nie potrafi. Dopiero gdy wyciąga ręce, ojciec schodzi i bierze je na ręce.

– Tak działa Bóg. Gdy człowiek uzna swoją bezradność i zaufa Mu bez reszty, wtedy On sam prowadzi go dalej – mówił kapłan.

Kaznodzieja podkreślił również, że istotą pokory jest nie tylko świadomość własnych słabości, ale także odkrycie, jak bardzo człowiek jest kochany przez Boga.

– Jego miłość jest większa niż nasz grzech. Rozwój życia duchowego zaczyna się tam, gdzie człowiek uczy się dziękować nie tylko za rzeczy łatwe i przyjemne, ale także za doświadczenia trudne, wierząc, że Bóg potrafi wyprowadzić z nich dobro – zaznaczył.

Zachęcił uczestników, by wzorem św. Teresy i św. Benedykta nie ulegali zniechęceniu po upadkach, lecz z dziecięcą ufnością powierzali swoje życie Chrystusowi przez ręce Maryi.

Po Eucharystii organizatorzy zaprosili wszystkich do wspólnego poczęstunku. Członkowie wspólnot „Krzew Winny” i „Jutrzenka Pokoju” dzielili się z uczestnikami chlebem, domowymi słodkościami oraz przygotowanymi cytatami św. Teresy od Dzieciątka Jezus.

fot. Monika Jaworska/Niedziela na Podbeskidziu