Na kult Matki Bożej Frydeckiej, która od wieków jednoczy trzy narody, czego wyrazem jest wspólna modlitwa przy Jej wizerunku – zwrócił uwagę bp Roman Pindel. 1 maja 2026 r. duchowny modlił się podczas uroczystości ponownego otwarcia bazyliki Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny we Frýdku-Mistku w diecezji ostrawsko-opawskiej. Mszy św. przewodniczył były nuncjusz apostolski w Republice Czeskiej abp Jude Thaddeus Okolo. Frydecka świątynia jest jednym z najważniejszych sanktuariów maryjnych pogranicza czesko-polsko-słowackiego. Wydarzenie zgromadziło licznych wiernych, m.in z grupą pielgrzymów z Trzycatka, duchowieństwo oraz przedstawicieli władz kościelnych i samorządowych z trzech krajów.

Wśród kapłanów z diecezji bielsko-żywieckiej, obok biskupa Romana, modlili się: dziekan istebniański ks. Tadeusz Pietrzyk, proboszcz z Trzycatka ks. Marek Modzelewski, referent ds. ekumenizmu ks. prof. Józef Budniak z Cieszyna, konserwator zabytków i obiektów sakralnych ks. dr Szymon Tracz, a także sekretarz biskupa ks. Piotr Góra.

Arcybiskup rozpoczął homilię od osobistego świadectwa wdzięczności za czas swojej posługi w Czechach. Podkreślił, że jego misja zaczęła się i kończy właśnie w tym miejscu, co odczytał jako szczególne błogosławieństwo. Dziękował za życzliwość, gościnność i wspólnotę Kościoła.

Nawiązał do czytań liturgicznych i wskazał, że całe życie chrześcijańskie powinno być odpowiedzią wdzięczności wobec Boga, który ma wobec każdego człowieka swój plan. Choć te Boże zamysły często pozostają dla nas tajemnicą, to – jak w przypadku Maryi – wymagają wiary i zaufania. Maryja została ukazana jako wzór przyjęcia Bożej woli i postawy uwielbienia, wyrażonej w Magnificat.

Kaznodzieja zwrócił uwagę na znaczenie odnowionej świątyni, ale jednocześnie podkreślił, że prawdziwą świątynią Boga jest człowiek. Kościół nie jest tylko budynkiem, lecz wspólnotą ludzi, którzy – mimo swojej słabości i grzeszności – są wezwani do nawrócenia i modlitwy. Bóg pragnie mieszkać nie tyle w murach, ile w sercu człowieka.

Wezwał wiernych do „odnawiania własnej świątyni”, czyli życia w szacunku do drugiego człowieka, w bliskości z Bogiem i otwartości na działanie Ducha Świętego. Maryję ukazał jako pierwszy „żywy przybytek” Boga i wzór troski o obecność Chrystusa w sobie.

W liturgii uczestniczyli także biskupi regionu, m.in. bp Roman Pindel z Bielska-Białej, bp Tomáš Galis ze słowackiej Żyliny oraz biskup ostrawsko-opawski Martin David, gospodarz miejsca.

Biskup bielsko-żywiecki przypomniał, że wierni przybywają do sanktuarium Matki Bożej Frydeckiej tak, jak czynili to ich przodkowie jeszcze przed I wojną światową – w duchu pielgrzymki, na czele której niesiono krzyż. Ten znak, jak zaznaczył, był dla pątników szkołą wiary, uczącą, że Chrystus ukrzyżowany jest Zbawicielem świata, a Maryja – pierwsza uczennica Jezusa – nieustannie wstawia się za wiernymi.

Hierarcha zwrócił uwagę, że kult Matki Bożej Frydeckiej od wieków jednoczy narody Europy Środkowej, czego wyrazem jest modlitwa trzech narodów przy Jej wizerunku. Zapowiedział także uroczyste ogłoszenie sanktuarium Matki Bożej Frydeckiej Królowej Pokoju. Zaprosił wszystkich do udziału w tym wydarzeniu, zaplanowanym na 22 sierpnia na styku granic trzech państw.

Przedstawiciele górali z Trzycatka podziękowali Maryi za Jej obecność i opiekę nad kolejnymi pokoleniami pielgrzymów, którzy doświadczali w tym miejscu pocieszenia, umocnienia i wysłuchania modlitw. Zapraszając na sierpniowe uroczystości na Trójstyku podkreślili znaczenie modlitwy o pokój na świecie oraz o jedność i współpracę między narodami.

Słowa wdzięczności skierował także bp Martin David. Zaakcentował znaczenie współpracy wielu środowisk przy odnowie bazyliki. Dziękował arcybiskupowi Okolo za jego posługę, świadectwo radosnej wiary oraz bliskość wobec lokalnego Kościoła. Wyraził także wdzięczność biskupom z krajów sąsiednich, wskazując, że obecność hierarchów z Żyliny i Bielska-Białej jest znakiem jedności Kościoła przekraczającej granice państwowe. Podziękował władzom miasta z burmistrzem na czele, projektantom, wykonawcom, darczyńcom oraz licznej grupie wolontariuszy i wiernych, którzy wsparli dzieło odnowy modlitwą i zaangażowaniem.

Wyjątkowym momentem było wspólne odśpiewanie tradycyjnej pieśni „Okolo Frýdku cestička”, które stało się symbolicznym pożegnaniem nuncjusza.

Na zakończenie głos zabrał sam arcybiskup. Z uznaniem mówił o żywej wierze zgromadzonych oraz o harmonijnej współpracy Kościoła i władz miasta, porównując ją do „dwóch płuc”, dzięki którym wspólnota może się rozwijać. Udzielając błogosławieństwa w imieniu Ojca Świętego, wyraził nadzieję, że odnowiona bazylika pozostanie miejscem jedności, modlitwy i duchowego odrodzenia dla wiernych trzech sąsiednich narodów.

Dwuletnia przerwa w działalności frydeckiej bazyliki spowodowana była gruntownym remontem. Był on prowadzony według projektu architekta Marka Štěpána. Przywrócono kościołowi jego blask, dostosowując jednocześnie przestrzeń do współczesnych potrzeb liturgicznych i turystycznych. Zmodernizowano instalacje, oświetlenie oraz organy, poprawiając ich brzmienie i funkcjonalność.

Jedną z nowości jest udostępnienie odnowionej krypty, w której spoczywają szczątki członków rodu Prażmów oraz innych osób związanych z historią miasta i sanktuarium. Historyczne miejsce pochówku zyskało godną oprawę, a samą kryptę będzie można zwiedzać – początkowo po wcześniejszej rezerwacji.

Od maja do końca października bazylika będzie otwarta dla zwiedzających codziennie (z wyjątkiem poniedziałków) w ramach projektu „Otwarte kościoły”. Na miejscu posługiwać będzie kilkunastu przewodników, a dla turystów przygotowano również punkt informacyjny.

Historia bazyliki Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny we Frýdku, nazywanej często „Śląskim Lourdes”, jest ściśle związana z rozwojem kultu maryjnego oraz dziejami regionu pogranicza śląsko-morawskiego. Już od XVII wieku do tego miejsca przyciągały rzesze wiernych, a po wybudowaniu drewnianej kaplicy w 1706 roku ich liczba systematycznie rosła. W latach 1753–1763 odnotowano tam blisko 170 tysięcy pielgrzymów, przybywających z Moraw, Śląska oraz z terenów dzisiejszej Polski i Słowacji.

Sanktuarium odegrało również istotną rolę w podtrzymywaniu tożsamości religijnej i narodowej, m.in. dzięki modlitwom w różnych językach regionu.

Znaczenie świątyni potwierdził papież Jan Paweł II, który 30 sierpnia 1999 roku nadał jej tytuł bazyliki mniejszej. Od 2018 roku cały kompleks uznawany jest za narodowy zabytek kultury Republiki Czeskiej.