W sobotę 29 sierpnia 2026 r. w bielskiej kaplicy zamkowej pw. św. Anny odbyła się kameralna uroczystość pogrzebowa Ekkehardta Edgara Sułkowskiego (1939–2021), XI księcia bielskiego. Po Mszy św. żałobnej urnę z prochami zmarłego złożono w krypcie książąt.

Liturgii pogrzebowej przewodniczył ks. Antoni Młoczek, proboszcz senior bielskiej katedry św. Mikołaja. W uroczystości uczestniczyli członkowie rodziny oraz osoby związane z historią bielskiego zamku i rodu Sułkowskich.

Życiorys księcia odczytał Grzegorz Madej, kierownik Działu Historii, kustosz Kaplicy Zamkowej Książąt Sułkowskich, historyk i genealog rodu Sułkowskich oraz przewodniczący Konfraterni Kaplicy Zamkowej Książąt Sułkowskich pw. św. Anny.

Przypomniał, że po bezpotomnej śmierci w marcu 2020 roku Aleksandra Józefa Sułkowskiego, X księcia bielskiego, jego tytularnym następcą został mieszkający w Kanadzie kuzyn Ekkehardt Edgar Sułkowski. Przyjął on tytuł XI księcia bielskiego. Zmarł 4 sierpnia 2021 roku w Kitchener w Kanadzie.

Madej przedstawił także dzieje rodu Sułkowskich, przypominając kolejnych książąt bielskich. Wśród nich wymienił Ludwika, VI księcia bielskiego, budowniczego bielskiego zamku z kaplicą, Jana Nepomucena, V księcia bielskiego i pułkownika armii polskiej i napoleońskiej, oraz Franciszka, IV księcia bielskiego, generała wojsk polskich i habsburskich, szambelana króla Stanisława Augusta Poniatowskiego i kawalera Orderu Orła Białego.

Przypomniał również postać Aleksandra Józefa Sułkowskiego, od 1733 roku hrabiego Rzeszy, a od 1752 roku I księcia bielskiego, wcześniej faworyta króla Augusta III Sasa, pierwszego ministra jego rządu w Saksonii oraz generała wojsk polskich i saskich.

Ekkehardt Edgar Sułkowski przez wiele lat pracował jako menedżer w branży ubezpieczeniowej. Działał w kanadyjskiej Izbie Handlowej i organizacjach filantropijnych Kinsmen oraz Masonach i Shriners. Był domatorem, interesował się brydżem, golfem, curlingiem i narciarstwem.

Ważną częścią wspomnienia o księciu była wieloletnia korespondencja, którą z Grzegorzem Madejem prowadził na temat historii rodu Sułkowskich, jego dawnych i współczesnych pokoleń. W jednym z ostatnich maili książę prosił, aby Madej przekazał jego najstarszemu synowi Carlowi wiedzę o historii rodu i Bielska, przygotowując go do przejęcia tytułu księcia bielskiego.

„Ekki, pisałeś do mnie w pełni świadomy, że nie zobaczysz za życia bielskiego zamku, ale zgromadzeni przy Twoich prochach zrobiliśmy wszystko, abyś mógł zamieszkać w nim na stałe po swojej śmierci” – powiedział Madej.

Na zakończenie zwrócił się do zmarłego: „Witaj w domu i spoczywaj w spokoju”.

Po Mszy św. urnę z prochami Ekkehardta Edgara Sułkowskiego złożono w krypcie książąt Kaplicy Zamkowej pw. św. Anny.

Na Mszy pogrzebowej obecni byli: synowie zmarłego Księcia — Carl Sułkowski, XII książę bielski, z żoną Leslie i synem Derekiem, oraz młodszy książę Stefan (Steve) Sułkowski z żoną Andreą i synami Alexandrem i Nathanem. Wśród uczestników była również ich kuzynka, Nicole, hrabianka van Wassenaer, z mężem Glennem Elliottem i synem Erykiem.

Pośród gości w modlitwie uczestniczyli kuzyni książąt Sułkowskich: baron Jerzy Larisch‑Nimsdorf, a także członkowie Konfraterni Kaplicy Zamkowej Książąt Sułkowskich pw. św. Anny w Bielsku‑Białej.

Przedstawiciele rodziny Sułkowskich byli fundatorami kościoła św. Mikołaja, przyczyniając się do jego odbudowy i wyposażenia. Trwałym świadectwem związku Sułkowskich ze świątynią pozostaje obraz Matki Boskiej Częstochowskiej w kaplicy obok prezbiterium. Niegdyś będący własnością hrabiego Teodora Sułkowskiego, ojca Józefa, słynnego adiutanta Napoleona, trafił do kościoła po jego śmierci u schyłku XVIII wieku i od tej pory otaczany jest czcią i nabożną modlitwą.

fot. Marian Szpak